بدست آورده و جانشينان اسكندرهم ، در اين مدّت ، نتوانسته بودند از عهدهء آنان برآمده راه را ، باوجود اينكه كوتاه‌ترين راه از خوزستان به ماد بود ، براى لشكركشىها باز كنند . م . ) . لشكر آن‌تىگون ، از جهت خستگىهاى حركت و سختى راه ، ناراضى گشته ، بناى شكوه را گذاردند ، بخصوص ، كه در مدّتى كمتر از چهل روز سه شكست بزرگ خورده بودند . در اين احوال آن‌تىگون ديد ، كه بايد سربازان خود را از نو اميدوار گرداند و پىتون را با قشونى مأمور كرد ، تمام ماد را پيموده هر قدر بتواند اسب و مال بنه از مردم بگيرد و چون ماد از حيث اسب و چهارپايان ديگر غنى بود ، پىتون بسرعت اين امر را انجام داده ، با دو هزار سوار و دو هزار اسب تمام يراق برگشت ، بعلاوه اسب‌هاى زياد براى بنه آورد و پانصد تالان « 1 » هم از خزانه‌هاى پادشاهى برگرفت . با اين عدّه آدم و اسب و مال بنه ، آن‌تىگون جاهاى خالى قشون خود را پر كرد و باز مورد محبّت لشكريان خود شد رفتن اومن بپارس اومن ، چون خبر يافت ، كه آن‌تىگون بماد رفته ، با سرداران خود شور كرد ، كه چه بايد بكنند . آن‌تىژن رئيس دسته آرژيروسپيدها ، صلاح را در اين ديد ، كه به طرف دريا بروند ( ديودور معلوم نكرده ، مقصود كدام دريا بوده ، ولى بايد درياى مغرب ، يا بحر الجزاير باشد . م . ) ولى ولات ايالات عليا گفتند ، كه در اين صورت ايالات آنها بى حفاظ خواهد ماند و چون اومن ديد ، كه تشتّت آراء دارد بالا ميگيرد ، پيشنهاد ولات ايالات عليا را از ترس پذيرفت . پس او كنار پس‌تيگر ( كارون ) را ترك كرده به طرف تخت جمشيد ( پرس پوليس ) رفت و ميبايست 24 روز راه بپيمايد ، تا به مقصد برسد . در اين راه جائى معروف ، به « نردبام » « 2 » بود ، كه آذوقه كم داشت و گردنه‌اى بسيار گرم تشكيل ميداد ، ولى ساير قسمت‌هاى راه ، چون صفحات كوهستانى

--> ( 1 ) - دو ميليون و هفتصد هزار فرنگ طلا يا 13 ميليون ريال به پول كنونى . ( 2 ) - Echelle .